ELEKTROSTYMULACJA GARBU ŻEBROWEGO

W leczeniu skolioz idiopatycznych, czyli bocznych skrzywień kręgosłupa niewiadomego pochodzenia podstawowym celem jest zatrzymanie pogłębiania się skrzywienia, a nieraz za sukces uważa się spowolnienie tego procesu.

Obok ćwiczeni korekcyjnych obecnie stosowane są, jeszcze dwa inne sposoby nieoperacyjnego leczenia postępujących skolioz (u chorych niedojrzałych kostnie). Jednym z nich jest: leczenie gorsetem. Mają one jednak tę istotną wadę, że wyłączają działanie mięśni posturalnych, co w konsekwencji prowadzi do ich osłabienia.

Aby skutecznie temu przeciwdziałać, konieczne są ćwiczenia o charakterze siłowo – wytrzymałościowym, wykonywane co najmniej 2 godziny dziennie. Gorsety takie nie sprzyjają, również kształtowaniu i utrwaleniu nawyku prawidłowej postawy.

Drugim sposobem jest: elektrostymulacja mięśni po wypukłej stronie skrzywienia, za pomocą wszczepionych w skórę elektrod.

Elektrostymulacja zwana inaczej elektrogimnastyką, ma już swoje zastosowanie w rehabilitacji: w leczeniu porażeń i niedowładów obwodowych, w zanikach i osłabieniach mięśni (np. po długim unieruchomieniu gipsowym). Polega ona na stosowaniu różnych impulsów prądu elektrycznego. Zasadą działania takiej elektrogimnastyki jest wywołanie, w momencie otwierania i zamykania źródła prądu, skurczu określonych grup mięśni.

Działaniu stymulacji elektrycznej – w korygowaniu bocznych skrzywień kręgosłupa poświęcono wiele opracowań, włączając w to między innymi teorię remodulowania kośćca w wyniku skurczu mięśni. Nadal jednak mechanizm tego działania nie jest do końca poznany.

Większość bocznych skrzywień kręgosłupa doprowadza zarówno do zaburzeń w chrząstkach wzrostowych kręgów, jak i do asymetrii napięć mięśniowych – przyczyniając się tym do progresji, czyli pogłębienia się skoliozy. Prawidłowy (symetryczny) rozkład tych napięć, po obu stronach kręgosłupa, zapewnia prawidłową postawę ciała.

Stymulowanie prądem elektrycznym przez skórę może być w niektórych przypadkach bocznych skrzywień kręgosłupa tak samo skuteczne jak wkłuwanie elektrod w mięśnie. Jest to możliwe dzięki przyrządowi polskiej produkcji pod nazwą AUTOPUNKTER.

Metoda ta jest dużo prostsza, a sam zabieg bezbolesny i nie powodujący uszkodzenia tkanek.

AUTOPUNKTER, oprócz działania leczniczego i przeciwbólowego może również wpływać na korekcję skoliozy – i związaną z nią rotację kręgosłupa.

Elektrostymulacja wykorzystywana właśnie w tym celu jest moją autorską metodą, którą z dużym powodzeniem stosuję już od ponad 25 lat.

Opiera się ona na założeniu, że za powstanie bocznego skrzywienia kręgosłupa i garbu żebrowego odpowiedzialna jest – oprócz asymetrycznego osłabienia dużych grup mięśniowych (prostowników) i krótkich mięśni przykręgosłupowych – także nieprawidłowa funkcja mięśni międzyżebrowych.

Osłabienie ich po jednej stronie klatki piersiowej prowadzi do zwiększenia przestrzeni międzyżebrowych (po stronie wypukłości) – co widać szczególnie wyraźnie, przy dużych skoliozach i garbach żebrowych, na zdjęciach rentgenowskich.

Jednocześnie zwiększa się przy tym napięcie po przeciwnej stronie klatki piersiowej, sprzyjając zwężeniu przestrzeni międzyżebrowych (zbliżeniu żeber) od strony wklęsłości skrzywienia.

Ta asymetria długości mięsni międzyżebrowych nie sprzyja procesowi korekcji wady. Stąd należy przywrócić zaburzony proces równowagi i symetrię – zarówno długości, jak i ich siły.

Nasuwa się tu również przypuszczenie, że ta dysharmonia jest związana z zaburzeniem krążenia energii, znanej z akupunktury pod terminem Qi.

Dlatego stymulacja „Autopunkterem” odbywa się zarówno w przestrzeniach międzyżebrowych (działając na mięśnie), jak i w pu­nktach biologicznie aktywnych, odpowiedzialnych za siłę mięsni grzbietu PM 17 i PM 52.

Sam zabieg wykonuje się od 10 ÷ 30 minut, w zależności od wieku pacjenta i zaawansowania wady.

Przed przystąpieniem do zabiegu dokonujemy pomiaru garbu żebrowego w pozycji skłonu tułowia w przód.

Następnie pacjent siada na krześle w swobodnej pozycji, w której barki są lekko uniesione oraz wysunięte w przód i przystępujemy do wykonania zabiegu elektrostymulacji.

Elektrodę czynną „Autopunktera” prowadzi się wolnym okrężnym ruchem między żebrami, w kierunku od kręgosłupa do boku i od górnych żeber, aż do dołu (kończąc pod dwunastym). Po wykonaniu zabiegu z jednej strony klatki piersiowej, wykonuje się go po stronie przeciwnej, ustawiając dziecko w ten sposób, aby łopatkę unieść jak najwyżej i stymulować w najwyższej przestrzeni międzyżebrowej. Po stymulacji mięśni międzyżebrowych – z lewej i prawej strony, oddziaływujemy podobnie (powolnym ruchem okrężnym) – wzdłuż kręgosłupa, od kości krzyżowej do potylicy (trzykrotnie).

Na zakończenie całego zabiegu musimy znaleźć również punkty akupunkturowe, odpowiadające za siłę mięśni grzbietu, których osłabienie ma również wpływ na powstanie skrzywienia kręgosłupa.

Od najbardziej wysuniętego kręgu w okolicy szyjno – piersiowej odliczamy w dół 7 następnych i od tego (znalezionego właśnie) siódmego kręgu piersiowego odliczamy 1,5 „Cuna”, czyli 1,5 szerokości kciuka pacjenta – w bok (w lewo i w prawo). „Cun” – jest to jednostka pomiarowa, stosowana w akupunkturze i charakterystyczna dla każdego człowieka. Znalezione punkty, które są symetrycznie oddalone od środka kręgosłupa o 1,5 „Cuna” – są punktami odpowiedzialnymi za siłę mięśni górnej części klatki piersiowej.

Każdy punkt stymuluje się około 2 minut.

Kolejnym etapem zabiegu jest odnalezienie punktów oddalonych od drugiego kręgu lędźwiowego na odległość trzech „Cunów” w bok (na lewo i na prawo), czyli trzech szerokości kciuka pacjenta.

Po ich znalezieniu stymulujemy każdy z nich również po 2 minuty.

I na tym kończymy zabieg elektrostymulacji.

Po zabiegu dokonujemy ponownego pomiaru garbu żebrowego i sprawdzamy efektywność wykonanej stymulacji.

Moje ponad dwudziestopięcioletnie doświadczenia z elektrostymulacją garbów żebrowych wykazały, że nie tylko wpływa ona na: likwidację garbu, ale zwłaszcza na zahamowanie procesu progresji (czyli pogłębiania się) bocznego skrzywienia kręgosłupa, jak również na jego częściową korekcję. A co jest również bardzo istotne – stymulacja ta nie ma żadnych negatywnych skutków ubocznych.

Metoda ta zastosowana w serii kilku zabiegów powoduje zahamowanie „wzrostu” garbu żebrowego, a w 95 % przypadków jego zmniejszenie lub całkowitą likwidację. Najlepsze efekty osiąga się przy małych garbach żebrowych (do 1-go cm) – ze skutkiem korekcji o 80 ÷ 100 %. W przypadku większych skrzywień, z „garbem” od 1 ÷ 2 cm, wynik korekcji kształtuje się w przedziale 40 ÷ 80 %. Przy znacznie większych garbach (od 2 ÷ 4 cm) końcowy rezultat terapii wynosił około 30 ÷ 40 %.

Lepsze efekty zabiegu, w serii 5 ÷ 10 elektrostymulacji, przynosi wcześniejsze rozgrzewanie pleców lampą „Solux”.

Sama praktyka udowodniła, że oddziaływując prądem Autopunktera na określone miejsca na plecach dziecka w 70% przypadków stwierdza się oprócz skorygowania garbu żebrowego również nieznaczną korekcję skrzywień kręgosłupa.

Ale jednocześnie chciałbym wyraźnie podkreślić, że stymulowanie mięśni międzyżebrowych, kręgosłupa i odpowiednich punktów akupunkturowych w skoliozach bez garbów żebrowych również powoduje nieznaczną korekcję skrzywienia kręgosłupa. Jednak wykonanie zabiegów seriami (np. po 10) w odstępach 3-miesięcznych – po roku skutkują już wyraźnie zauważalną korekcją skoliozy.

Skoro metoda ta jest skuteczna i zarazem nieszkodliwa, to zasługuje na szersze jej zastosowanie, szczególnie w skoliozach idiopatycznych o przebiegu złośliwym, w których medycyna konwencjonalna nie ma innych sposobów jak gorsetowanie czy leczenie operacyjne.

Przykładowe efekty tylko po jednym zabiegu elektrostymulacji garbu żebrowego:

Pacjentka nr 1:

Przed zabiegiem:

Po zabiegu:

Pacjent nr 2:

Przed zabiegiem:

Po zabiegu:

Autor metody: mgr Lech Wysocki

Dla zainteresowanych tą metodą.

W przeszłości odbywały się warsztaty w Warszawie, Gdańsku i Graz (w Austrii), na których można było nauczyć się stosowania tej metody w praktyce. Jednak obecnie już nie są one prowadzone. Dlatego wszyscy zainteresowani szczegółami tej metody mogą uzyskać dodatkowe informacje za pomocą formularza kontaktowego.